Elk jaar tijdens de zomereditie van Fashion Week vindt de Lichting show plaats: elke kunstacademie in Nederland stuurt zijn 2 beste studenten naar de show waarbij ze hun 5 sterkste outfits aan modeminnend Nederland tonen.

Every year during the summeredition of Fashion Week, the Lichting show takes place: every Dutch artacademy sends his 2 best students to the show. There they show their 5 best outfits to the public.

Zoals jurylid (aan de show is een prijs verbonden) Sander Lak opmerkte: er zaten goede collecties bij, maar ook bijzonder slechte. Ook de overige juryleden draaiden om de hete brij heen en gaven jammer genoeg geen duidelijk antwoord op vragen over “Nederlands talent” en het niveau van de academies. Wel merkte de jury, terecht, op dat vooral de herencollecties eruit sprongen.

Like jurymember Sander Lak remarked: there were some good collections, but also some bad ones. Also the other jurymembers avoided the answers on questions about “Dutch Talent” and the level of the academies. The jury did mention, quite rightly, that especially the menswear stood out.

Merel de Jong van het AMFI opende de show. Met haar futuristisch aandoende, ultrakorte ontwerpen in hoofdzakelijk wit wil ze de kijker uitnodigen het vrouwelijk lichaam op een andere manier te bekijken. Dit wil ze bereiken door extra vormen aan de kleding (en dus het lichaam) toe te voegen van organische spiegelende metalen vormen. Kwetsbare zachte stoffen als doorschijnend chiffon waar de kleding zelf van gemaakt is, vormen een mooi contrast met het harde staal.

Merel de Jong from AMFI opened the show. With her futuristic, supershort designs in mainly white she wants to invite the viewer to look at the female body in a new way. She wants to do this by adding extra shapes to the body from organic, mirroring objects. Fragile soft fabrics contrast nicely with the hard and sharp steal.

Lotte van Schijndel van ArtEZ haalt haar inspiratie uit het verleden. De basis van haar collectie is een fotoserie van Deborah Turbeville, maar als ongeïnformeerde kijker zie je vooral overeenkomsten met Hollandse klederdrachten van vissersvrouwen en nonnen. De ruime pasvormen, natuurlijke materialen, gebruikte plooitechnieken en de kleuren wit en zwart dragen hier aan bij. Het brave karakter van de kleding past goed in de tijdgeest en zien we bij veel ontwerpers op de internationale catwalks voor komend seizoen terug.

Lotte van Schijndel from ArtEZ gets inspired by the past. The basis of her collection is a photoserie by Deborah Turbeville, but as uninformed viewer you mainly see likeness with Dutch regional costume from fishermens wives and nuns. The oversized fits, natural materials, pleats and colors white and black are debit to this. The sincere character of the clothes fits very well in the spirit of the times; we have seen this at a lot of designers on the international catwalks for next season.

Tony Marcus Sacharias van de Gerrit Rietveld heeft een wat conceptuelere collectie. Extreem oversizede kledingstukken mouleert hij om het lichaam tot meer passende vormen, waarbij hij bijeengerolde stoffen op 1 plek vastzet met een marktklem; een leuk speels detail. Het geheel in zachte pasteltinten ziet eruit alsof je een enorm stuk stof ergens vandaan gegrist hebt en willekeurig om je heengeslagen en vastgezet hebt.

Tony Marcus Sacharias from the Gerrit Rietveld has a little more conceptual collection. Extremely oversized garments are moulded around the body to more fitting shapes. He fixes the rolled up fabric on one spot with a clip; a nice and playful detail.

Musah Shah van de Willem de Kooning Academy kleedt mannen in licht vrouwelijke vormen en soepele materialen als chiffon en matglanzend zijde zonder de mannelijkheid van zijn modellen te verliezen. De combinatie van zacht, ruim en rond met strakke, hoekige halsbelijningen werkt goed. Zelf zegt hij ontworpen te hebben voor een man die op zoek is naar draagbaarheid, comfort en minimalisme zonder het gevoel voor luxe te verliezen. Volgens mij is hij daarin aardig geslaagd…

Musah Shah from the Willem de Kooning Academy dresses men in slightly feminine shapes and supple materials like chiffon and matt satin silk without loosing the manlyness of his models. The combination of soft, spacious and round with sharp-edged necklines works really well. He says himself to have designed for a man who looks for wearability, comfort and minimalism without loosing the fealing of luxury. I think he succeeded very well…

Karolina Nieslony van de academie in Maastricht heeft een ontzettend kleurrijke en overdadige collectie. De afzonderlijke stukken zijn heel sterk en mooi, maar alles bij elkaar is het teveel, en te rommelig; de rode draad ontbreekt. De prachtige prints, en bijzondere stofbewerkingen overschreeuwen elkaar een beetje. Het is een combinatie van vrouwelijke, romantische en futuristische elementen met een knipoog naar oma’s kledingkast in bonte kleurcombinaties.

Karonlina Nieslony from the academy in Maastricht has an extremely colorful and excessive collection. The pieces on their own are very strong and beautiful, but alltogether it’s too much, too messy; the red line is missing. The nice prints and special fabric treatments scream against each other for attention. It’s a combination of feminine, romantic and futuristic elements with a wink to granny’s closet in multicolored combinations.

Floor Kolen van het Amfi heeft er een mooi totaalplaatje van gemaakt, compleet met maskers en bijzondere schoenen. Het is een heldere collectie met een duidelijke rode draad. De losse items zijn misschien (op een uitzondering na) niet supervernieuwend, maar de combinatie is dat wel; een gegoten polyester korset met een short met grote polkadots. Een sterke collectie in frisse kleuren als wit, grijs, geel en oranje.

Floor Kolen from Amfi made a nice complete image, finished off with masks and very special shoes. It’s a clear collection with an obvious line in it. The single designs might not all be very renewing (apart from some exceptions) but the combination surely is; a polyester corset with a short with big polkadots. A strong collection in fresh colors like white, grey, yellow and orange.

Janneke Lemmers’ collectie van de KABK bestaat uit experimentele, a-symmetrische vormen. De basis van elke outfit is een oversized jas die telkens op een andere manier gedragen wordt. Als beige oversized jas, half behandeld zodat het bovenste deel glanst alsof hij volgeplakt is met het bruine tape van kartonnen dozen en het onderste deel mat blijft, of als witte bontjas die als rok gedragen wordt. Grote a-symmetrische tule vormen in kleuren als roze en geel geven het silhouet een vreemde vorm.

Janneke Lemmers’ collection exists of experimental, a-symmetrical shapes. The foundation of every outfit is an oversized jacket which is been transformed and worn differently each time. A beige, oversized jacket, treated so it seams to be taped with shiny cellotape, or a white furcoat worn as a skirt. Big a-symmetrial tulle shapes in colors like pink and yellow give the silhouette a strange shape.

Ingo Binder van de academie in Maastricht heeft een collectie die ik zo in de winkel zie hangen, maar die toch wat toevoegt aan het huidige aanbod. Mooie, grote soepelvallende capes in bijvoorbeeld grijze wol, broeken met lage kruizen en smalle pijpen… Bij het totaalplaatje krijg ik het gevoel van een nomade. Het sobere kleurenpalet van grijs, zwart, wit en oker draagt daar ongetwijfeld aan bij.

Ingo Binder from the academy in Maastricht has a collection which can be in stores straight away, but still adds something to what’s being offered already. Beautiful, big supple capes in, for example, grey wool, pants with low crotches and drainpipes… I envision a nomad in the overall view. The sober colorpalette with grey, black, white and ochre, obviously contributes to this.

Mariko Ferrier van de HKU heeft een collectie ontworpen die voornamelijk bestaat uit experimentele breisels, in antiek-achtige verwassen kleuren als koper en rozerood. Er zit geen duidelijk begin en einde aan de kledingstukken maar gaat vooral om het materiaal.

Mariko Ferrier from the HKU has designed a collection mainly existing from experimental knits in antique, washed out colors like copper and pink-red. There is no clear beginning or ending in the garments but it’s al about the fabric.

Ruby Verhoeven van de Willem de Kooning Academie heeft een supervrouwelijke collectie met een retrofeel. Een caramel-achtige kleur gecombineerd met wit en kobalt dragen hieraan bij. Ze showt lange, smalle rokken in soepele materialen, soepelvallende blouses met ¾ mouwen en broeken en rokken hebben hoge tailles. Bij een cleane, sobere collectie als deze is het belangrijk dat de pasvorm perfect is wat helaas niet bij alle stukken het geval is.

Ruby Verhoeven from the Willem de Kooning Academy has a superfemine collection with a strong retrofeel. A caramel-ish colour combined with white and cobalt add to this. She shows long, tight skirts in supple materials. Supple, drapy blouses with 3/4 sleeves and pants and skirts have a high waist. With a clean, sober collection like hers, a perfect fit is crucial which is, unfortunatelly, not the case with some pieces. 

Matthias Louwen van de HKU brengt ons een vreemde mix van futuristische en handmatige elementen zoals de onafgewerkte zomen en zichtbare naden. Hij heeft zijn inspiratie uit natuur en architectuur gehaald, en gebruikt ouderwetse materialen als wol en vilt. Prints van bomen halen het natuurgevoel naar voren, net als de schoenen met een stukje boomstam als hak en de plexiglas helmen die de modellen dragen, verbeelden het architectonische aspect.

Matthias Louwen from the HKU brings us a weird mixture of futuristic and handmade elements like raw edges and visible seams. He got his inspiration from nature and architecture and used oldfashioned materials like wool and felt. Prints from trees bring the feeling of nature to the foreground, just like the shoes with heels from treatrunks. The glass helmets the models wear, envision the architectonical part.

Marije de Haan van de KABK Den Haag heeft als uitgangspunt van haar mannencollectie het overhemd in allerlei transformaties. Met een kraag zo lang dat hij tot boven het voorhoofd dichtgeknoopt kan worden, afgewerkt met een strik, zo lang en oversized dat hij gemakkelijk dienst kan doen als jurk en het model hem vast moet houden om er niet over te struikelen. Ze heeft zich laten inspireren door crime-scene fotografie uit het begin van de 20ste eeuw. De anonimiteit die deze foto’s uitstralen, vertaald ze in haar collectie door met delen van de kleding het gezicht te verbergen. De kleuren (verschillende wit en zwarttinten) komen ook uit de foto’s voort.

Marije de Haan from the KABK The Hague has the shirt in all kinds of transformations as the basis of her menswear collection. She has been inspired by crime-scene photography from the beginning of the 20th century. She translated the anonymity from these pictures by covering parts of the face with the clothes. The colors (shades of white and black) also come from these pictures.

Marije Hellwich van de Gerrit Rietveld Academie heeft zowel heren als dameskleding ontworpen. Mannen met een bh in een t-shirt verwerkt, een heel klassiek aandoend colbertjasje met broek op een vrouwelijk model, het bh t-shirt op een afgeknipte spijkerbroek voor een meisje, kortom het schiet van supercasual naar iets meer edgy naar chique, wat voor de kijker die het concept niet kent, nogal vreemd is. Uiteraard gaat haar collectie juist over dresscode en de rol van kleding in een bepaalde omgeving.

Marije Hellwich from the Gerrit Rietveld Academy has designed both menswear and womenswear. Men with a bra integrated in a t-shirt, a very classic jacket and pants on a woman, the bra-tee with a cut off jeansshort on a girl, it goes from supercasual to edgy to chic, which is for the uninformed viewer quite confusing. Obviousely that’s what her collection is about; dresscode and the role of dress in a certain environment.

De collectie van Bianca Herranz van Roeden van ArtEZ toont voor de kijker een hoop gelijkenis met die van klasgenoot Lotte van Schijndel; braaf, zwart wit, afgestyled met zwarte kousen en platte herenschoenen. Een van de stukken die het meeste lof oogst bij het publiek is een transparante, witte jurk met daaronder een laag neonroze. Door de afwijkende vorm en kleur ten opzichte van de overige stukken een beetje een vreemde eend in de bijt, maar desalniettemin een mooi stuk.

The collection of Bianca Herranz van Roeden from ArtEZ shows a lot of simmilarities with that of classmate Lotte van Schijndel; sincere, black and white, styled off with black stockings, flat mensshoes and decent black heels. One of the pieces which causes a stir among the public is a transparant, white dress with underneath a neonpink layer. Because of the differing shape and color compared to the other pieces, it falls a bit out of the collection, but nevertheless a nice outfit.

Fotografie: Lotte van den Acker/Fesjon.com

Photography: Lotte van den Acker/Fesjon.com

Related articles?

1. AIFW – Frans Molenaar Prijs